PROGRAM WYCHODZENIA Z OSAMOTNIENIA

Moduł XI: Dawanie wsparcia innym

Jak wspieranie innych zmniejsza własne poczucie osamotnienia

Osamotnienie jest doświadczeniem, które dotyka wielu ludzi, niezależnie od wieku, statusu społecznego czy stylu życia. Choć często kojarzy się z brakiem wsparcia od innych, badania psychologiczne pokazują, że aktywne udzielanie wsparcia innym może istotnie zmniejszać poczucie własnej izolacji i poprawiać samopoczucie.

Dlaczego dawanie wsparcia działa na poczucie osamotnienia?

Proces udzielania wsparcia nie polega jedynie na pomocy w trudnych sytuacjach, to także sposób na doświadczanie przynależności i znaczenia w relacjach interpersonalnych. Kiedy pomagamy innym, nasz mózg aktywuje obszary związane z nagrodą i satysfakcją emocjonalną, co zwiększa poczucie własnej wartości i więzi społecznej.

Udzielanie wsparcia wzmacnia także świadomość własnej roli w sieci społecznej. Osoby, które angażują się w działania prospołeczne, czują się potrzebne i zauważane, co przeciwdziała izolacji społecznej i subiektywnemu poczuciu osamotnienia.

Mechanizmy psychologiczne związane z udzielaniem wsparcia

  1. Wzmacnianie więzi społecznych
    Dając wsparcie, tworzymy interakcje oparte na wzajemności i zaufaniu. Nawet drobne akty życzliwości: wysłanie wiadomości z pytaniem „jak się masz?”, wysłanie maila z informacją „mogę Ci pomóc?” mogą zwiększać poczucie bycia częścią społeczności, ale kłopot jest taki, że musisz już jakąś społeczność interpretowaną jako własną mieć.

  2. Poczucie sensu i kompetencji
    Udzielanie wsparcia wzmacnia poczucie skuteczności i sprawczości. Widząc, że nasze działania mają realny wpływ na kogoś innego, doświadczamy satysfakcji i potwierdzenia własnej wartości, co przeciwdziała negatywnym emocjom związanym z osamotnieniem.

  3. Redukcja negatywnych myśli
    Skupienie uwagi na potrzebach innych pozwala oderwać się od własnych, często przytłaczających myśli związanych z samotnością. Badania wykazują, że aktywne pomaganie innym może zmniejszać poziom stresu i poprawiać nastrój.

Jak praktykować udzielanie wsparcia innym, by faktycznie mieć poczucie więzi

  • Poszukaj społeczności, w której się odnajdujesz: ma być zgodna z Twoimi wartościami, może to wymagać etapu poszukiwania, sprawdzania i eksperymentowania, żeby odkryć, gdzie się odnajdujesz najlepiej

  • Zacznij od małych gestów: nawet krótkie wiadomości, drobne przysługi czy słowa otuchy mają znaczenie.

  • Bądź obecny emocjonalnie: wsparcie nie polega tylko na działaniu, ale też na empatycznym wysłuchaniu drugiej osoby, jeżeli zauważasz, że jest taka potrzeba.

  • Dbaj o granice: pomaganie innym nie powinno odbywać się kosztem własnego dobrostanu. Utrzymanie równowagi między dawaniem a dbaniem o siebie jest kluczowe. Miej także na względzie granice drugiej osoby.

Efekty długoterminowe

Regularne udzielanie wsparcia innym sprzyja nie tylko zmniejszeniu poczucia osamotnienia, ale też zwiększa satysfakcję z życia, poczucie sensu i odporność emocjonalną. Ponadto osoby, które pomagają innym częściej doświadczają pozytywnych interakcji społecznych, co wzmacnia ich poczucie przynależności i zmniejsza ryzyko chronicznej izolacji.

Wspieranie innych nie jest tylko aktem altruistycznym, może także być sposobem na zmniejszenie własnego poczucia osamotnienia i wzmacnianie więzi społecznych. Drobne gesty, akty empatii i obecność dla innych pozwalają doświadczyć przynależności, znaczenia i bezpieczeństwa emocjonalnego. Udzielanie wsparcia to jeden z najbardziej naturalnych i skutecznych sposobów radzenia sobie z samotnością, który jednocześnie wzbogaca nasze relacje i poprawia dobrostan psychiczny.

Dołącz do naszej grupy na Facebook: GRUPA ANTY-SAMOTNOŚCI. WYCHODZIMY Z OSAMOTNIENIA.

Jeżeli potrzebujesz wsparcia ze strony psychologa, psychoterapeuty lub interwenta kryzysowego to zarezerwuj wizytę:

ZAREZERWUJ WIZYTĘ

Literatura

Brown, S. L., Nesse, R. M., Vinokur, A. D., & Smith, D. M. (2003). Providing social support may be more beneficial than receiving it: Results from a prospective study of mortality. Psychological Science, 14(4), 320–327.

Inagaki, T. K., & Eisenberger, N. I. (2016). Giving support to others reduces sympathetic nervous system-related responses to stress. Psychosomatic Medicine, 78(4), 424–432.

Raposa, E. B., Laws, H. B., & Ansell, E. B. (2016). Prosocial behavior mitigates the negative effects of stress in everyday life. Clinical Psychological Science, 4(4), 691–698.

Previous
Previous

MODUŁ X: Małe rytuały bliskości

Next
Next

MODUŁ XI: Jak dostrzegać, czego naprawdę potrzebuje druga osoba